تعاونی زنان هنرمند در حصار بی‌تابلویی و بی‌مهری

کارآفرین صنایع دستی در همدان عنوان کرد:

تعاونی زنان هنرمند در حصار بی‌تابلویی و بی‌مهری

کارآفرین همدانی گفت: ۲۵ سال است تعاونی صنایع دستی دارم و زنان سرپرست خانوار را در خانه‌ها مشغول کرده‌ام؛ اما امروز نه می‌توانیم مواد اولیه بخریم، نه صادرات چمدانی جواب می‌دهد، نه کسی گردشگران را به اینجا می‌آورد.

گیتی سرخوشیان در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «عصرهمدان»، اظهار کرد: تعاونی من ۲۵ سال است که با زنان هنرمند در قالب مشاغل خانگی کار می‌کند.

این فعال صنایع دستی که نزدیک به چهار دهه در حوزه هنرهای دستی فعالیت می‌کند، گفت: زنان به صورت تمام‌وقت، نیمه‌وقت و موقت در خانه‌های خود رودوزی‌های سنتی انجام می‌دهند و روی ترمه، پته و رودوزی‌های بلوچستان، شمال و بیشتر استان‌های ایران کار می‌کنند.

وی افزود: مواد اولیه را تعاونی تأمین می‌کند، کارآموزان آموزش می‌بینند، محصول را تحویل می‌دهند و دستمزد خود را بر اساس کار انجام‌شده دریافت می‌کنند.

سرخوشیان تأکید کرد: پرداخت‌ها ماهانه نیست و هر هنرمند پس از تحویل کار، مزدش را می‌گیرد. بسیاری از کارآموزان پس از آموزش، خودشان آموزشگاه زده‌اند یا در شهرستان‌های اطراف همدان برای خود کار می‌کنند.

این کارآفرین همدانی با بیان اینکه مشکل اصلی، گرانی مواد اولیه است، توضیح داد: ترمه خام را از یزد تهیه می‌کنم و بخشی از نخ‌ها، ابریشم و لمه خارجی است.

به گفته سرخوشیان، این مواد از هند، فرانسه و ایتالیا می‌آید؛ هرچند دسترسی به کشورهای اروپایی دشوار شده و بیشتر از هند خرید می‌شود. افزایش دلار، قیمت تمام‌شده را بالا برده و توان خرید را از تعاونی گرفته است.

وی خاطرنشان کرد: اکنون از پس‌انداز و انبار گذشته استفاده می‌کنیم و دیگر نمی‌توانیم مواد اولیه تازه بخریم. اگر این روند ادامه یابد، تولید و اشتغال زنان هنرمند آسیب می‌بیند.

این کارآفرین همدانی در ادامه به موانع تبلیغات و فروش اشاره کرد و گفت: تعاونی من فروشگاه بزرگی نزدیک به ۱۸۵ متر در همدان دارد که ۱۱ غرفه آن را زنان سرپرست خانوار می‌چرخانند، اما ورودی کوچک و دیده‌نشدنی است.

سرخوشیان عنوان کرد: برای نصب تابلو با مخالفت میراث فرهنگی روبه‌رو شده‌ام، بنر بادبانی را شهرداری به بهانه سد معبر جمع کرده و پخش موسیقی برای جذب گردشگر نیز به شکایت همسایگان و قطع شدن انجامیده است.

وی با تاکید بر اینکه صادرات ما نیز سال‌هاست که چمدانی انجام می‌شود، ادامه داد: پیش‌تر به دبی، ترکیه، تاجیکستان، ارمنستان و حتی کشورهای اروپایی محصول فرستاده‌ام، اما از طریق دوستان و مسافران. من کارت بازرگانی ندارم و از گمرک استفاده نکرده‌ام، چون مالیات و عوارض، سود ناچیز صنایع دستی را می‌بلعد. از یک سال پیش و با جنگ و ناآرامی، صادراتم تقریباً متوقف شده است.

این کارآفرین از کم‌کاری متولیان گردشگری نیز گلایه کرد و گفت: تابستان امسال گردشگران محدودی به همدان آمدند و لیدرها، هتل‌ها و میراث فرهنگی برای هدایت مسافران به فروشگاه صنایع دستی همکاری نکردند.

سرخوشیان با اشاره به جایگاه چهارم و پنجم صنایع دستی در اقتصاد، از مسئولان خواست برای تأمین مواد اولیه، تبلیغات، مجوزها، صادرات و رونق گردشگری وارد میدان شوند. چرا که بی‌توجهی به این هنر، اشتغال زنان سرپرست خانوار و هویت فرهنگی استان‌ها را تهدید می‌کند.

انتهای خبر/