به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «عصرهمدان»، همدان، دی ۱۴۰۴ - هنوز داغ التهاب ۱۴۰۱ بر تن شهر مانده بود؛ آن روزهایی که با شعار حجاب آغاز شد و اگرچه کوتاه بود، اما زخم‌های عمیقی بر پیکره‌ی معیشت خانواده‌ها زد.

جوانانی که بی‌صبرانه، شاید با دیدن نماهایی تحریف‌شده، به خیابان آمدند و در دام تحریک بیگانگان افتادند.

در همدان، آن غائله به شکلی کنترل‌شده فرونشست، اما دی‌ماه ۱۴۰۴ بوی دیگری داشت؛ این بار، شعار از حجاب به «نان» تغییر کرده بود و خشونت، زخمی ناخوانده بر پیکر شهر شد.

کوچه و خیابان‌ها ناگهان میزبان خیل عظیمی از نوجوانان شدند؛ کودکانی که سنی بین ۱۴ تا ۱۵ سال داشتند، دسته‌دسته با هیجانی ناآشنا، صحنه را پر کردند. تقابل این هجوم با مأمورین امنیتی که تلاش می‌کردند با خویشتن‌داری، از درگیری فیزیکی پرهیز کنند، منظره‌ای بود که قلب هر بیننده‌ای را به درد می‌آورد. 

این تصویر، پرده‌ای بود بر حقیقتی پیچیده: در زیر غبار رسانه‌ای و روایت‌های جهت‌دار، واقعیت‌ها چقدر پنهان مانده‌اند؟

سال‌هاست که سکوهای پرهزینه‌ی خارجی، با پرداخت‌های هنگفت، مشغول مهندسی افکار عمومی‌اند؛ هدفی جز القای حس بحران دائمی و تبدیل جوانان این سرزمین به دشمنان سرسخت نظام، نداشته‌اند. 

کوتاهی فعالین فضای مجازی داخلی در این میان، فرصتی شد تا دشمن، بدون کمترین تلاشی، تا پشت در خانه‌های ما پیش بیاید.

تجمعات دی‌ماه، کمتر با الهام از آرمان‌های بزرگ، و بیشتر با اعتبار بودجه‌های خارجی شکل گرفت. دشمن، هوشمندانه از فشار اقتصادی واقعی مردم، به مثابه سوختی برای حرکت دادن جوانان به کف خیابان، تحت لوای «نان»، بهره برد. 

اما آنچه دشمن از درک آن عاجز بود، هوشمندی ذاتی مردم این سرزمین است؛ مردمی که با وجود تحمل سختی‌های معیشتی، مرزبندی روشنی میان «اعتراض مشروع» و «اغتشاش سازمان‌یافته» قائل‌اند و بدین ترتیب، نقشه‌ی مهندسی‌شده‌ بیگانگان را ناکام می‌گذارند. 

خیابان‌ها، آرام گرفتند، اما این سکوت، پرسش‌هایی عمیق را درباره‌ شکاف‌های اقتصادی و جنگ روایت‌ها بر جای گذاشت.

محبوبه اکبری فعال رسانه

انتهای خبر/