خبرنگار «عصر همدان»: چند اثر تاکنون ساخته‌اید؟

هنرمند همدانی: در مجموع بیش از ۶۰۰ قطعه اثر ساخته شده است. فقط در حوزه آثار مرتبط با جنگ حدود ۱۲۰ اثر داریم که در نمایشگاه اخیر نزدیک به ۵۰ اثر آن به نمایش درآمد.

خبرنگار «عصر همدان»: این آثار را در کجا نگهداری می‌کنید؟

نادربیگی: قبلاً یک گالری خصوصی حدود ۱۰۰ متر مربعی داشتیم که آثار در آن نگهداری می‌شد. بعداً حدود ۲۰۰ متر دیگر به آن اضافه کردیم، اما باز هم فضای کافی نیست. تعداد آثار آن‌قدر زیاد شده که برای نمایش مناسب آن‌ها حداقل به هزار متر فضا نیاز داریم.

خبرنگار «عصر همدان»: تاکنون چند نمایشگاه برگزار کرده‌اید؟

هنرمند همدانی: این دومین نمایشگاه ماست. نخستین نمایشگاه سال گذشته برگزار شد و حدود هفت روز ادامه داشت. در آن نمایشگاه بیش از ۵۰۰ اثر را به نمایش گذاشتیم.

خبرنگار «عصر همدان»: استقبال مردم چگونه بود؟

نادربیگی: استقبال خوب بود، اما مشکل اصلی کمبود تبلیغات بود. نمایشگاه‌ها به اطلاع‌رسانی گسترده نیاز دارند. چند بنر محدود نمی‌تواند همه مردم را مطلع کند. اگر تبلیغات بیشتری انجام شود، قطعاً بازدیدکنندگان بیشتری خواهند آمد.

خبرنگار «عصر همدان»: شهرداری یا سایر نهادها در برگزاری نمایشگاه همکاری داشته‌اند؟

هنرمند همدانی: بله، شهرداری در این دوره همکاری بهتری داشت و فضای نمایشگاه را در اختیار ما قرار داد. باید تشکر کنم که در برگزاری نمایشگاه نخست کمک زیادی کردند. اما همچنان معتقدم بخش تبلیغات و اطلاع‌رسانی نیاز به تقویت دارد.

خبرنگار «عصر همدان»: بزرگ‌ترین چالش شما در این مسیر چیست؟

نادربیگی: این کار بیشتر یک کار دلی است. چالش اصلی شاید همان درگیری ذهنی و علاقه‌ای باشد که باعث می‌شود مدام به اثر فکر کنید. گاهی چندین پروژه نیمه‌کاره در کارگاه دارم و هر کدام در مرحله‌ای متوقف شده‌اند تا زمان و انگیزه لازم برای ادامه آن‌ها فراهم شود.

خبرنگار «عصر همدان»: یعنی ممکن است ماه‌ها روی یک اثر کار نکنید؟

هنرمند همدانی: بله، کاملاً. مثلاً یک پروژه پیانیست دارم که حدود شش ماه است متوقف مانده. بعضی وقت‌ها شرایط یا اتفاقات روز باعث می‌شود ذهنم به سمت موضوع دیگری برود و پروژه قبلی کنار گذاشته شود.

خبرنگار «عصر همدان»: مواد اولیه آثار را از کجا تهیه می‌کنید؟

نادربیگی: تقریباً همه مواد اولیه از ضایعات تهیه می‌شود. بیشتر قطعات خودروهای فرسوده، قطعات فلزی دورریز و وسایلی که دیگر کاربرد ندارند. ما این قطعات را از مراکز جمع‌آوری ضایعات تهیه می‌کنیم و در آثارمان به کار می‌بریم.

خبرنگار «عصر همدان»: تا به حال پیش آمده اثری را بسازید و در نهایت مجبور شوید آن را کنار بگذارید؟

هنرمند همدانی: خیلی زیاد. تقریباً هیچ اثری نیست که بدون چند بار شکست و اصلاح ساخته شود. ممکن است بخشی از کار چندین بار ساخته و تخریب شود تا به نتیجه مطلوب برسد. اگر تناسبات درست نباشد، چاره‌ای جز ساخت دوباره وجود ندارد.

خبرنگار «عصر همدان»: این موضوع باعث ناامیدی نمی‌شود؟

نادربیگی: نه، بخشی از مسیر کار است. وقتی به این کار علاقه داشته باشید، دوباره از اول شروع می‌کنید.

خبرنگار «عصر همدان»:  آیا افراد علاقه‌مند برای یادگیری این هنر به شما مراجعه می‌کنند؟

هنرمند همدانی: بله، در همین نمایشگاه هم چندین نفر برای یادگیری مراجعه کردند. من همیشه گفته‌ام هر کسی واقعاً علاقه داشته باشد می‌تواند به کارگاه ما بیاید و آموزش ببیند.

خبرنگار «عصر همدان»: آیا برای این آموزش هزینه‌ای دریافت می‌کنید؟

نادربیگی: خیر. حتی به افراد گفته‌ام نیازی نیست ابتدا هزینه زیادی برای خرید تجهیزات کنند. کارگاه ما امکانات لازم را دارد و می‌توانند مدتی آنجا فعالیت کنند تا ببینند واقعاً به این کار علاقه دارند یا نه.

خبرنگار «عصر همدان»: برای ورود به این حرفه چه توصیه‌ای دارید؟

هنرمند همدانی: مهم‌ترین موضوع علاقه است. اما باید بدانند این کار سختی‌های زیادی دارد؛ خطر بریدگی، سوختگی، کار با دستگاه‌های برش و جوشکاری، آلودگی و خستگی جسمی بخشی از این حرفه است. علاوه بر این، هزینه ابزار و مواد مصرفی هم روزبه‌روز افزایش پیدا می‌کند.

خبرنگار «عصر همدان»: آثار جنگی شما چگونه شکل گرفتند؟

نادربیگی: با شروع جنگ، پروژه‌های دیگر را کنار گذاشتم و تصمیم گرفتم آثاری مرتبط با این موضوع بسازم. برای ساخت هر اثر باید تحقیقات زیادی انجام شود. مثلاً اگر قرار است یک جنگنده ساخته شود، ابتدا تصاویر آن را از زوایای مختلف بررسی می‌کنم و اطلاعات لازم را به دست می‌آورم.

خبرنگار «عصر همدان»: طراحی آثار را چگونه انجام می‌دهید؟

هنرمند همدانی: بیشتر بر اساس مشاهده تصاویر و تجربه شخصی کار می‌کنم. قبلاً تصاویر را چاپ می‌کردم و به صورت سیاه و سفید بررسی می‌کردم تا خطوط و ابعاد بهتر دیده شوند، اما امروز بیشتر از تصاویر موجود در تلفن همراه استفاده می‌کنم.

خبرنگار «عصر همدان»: تحصیلات شما در چه رشته‌ای بوده است؟

نادربیگی: دیپلم رشته‌های فنی دارم، اما همه چیزهایی که امروز انجام می‌دهم حاصل تجربه شخصی است. هیچ آموزش رسمی در این زمینه ندیده‌ام.

خبرنگار «عصر همدان»: آیا تاکنون پیشنهاد حضور در نمایشگاه‌های خارجی داشته‌اید؟

هنرمند همدانی: بله، چندین بار پیشنهاد شده که در نمایشگاه‌هایی در عمان شرکت کنیم. دوستانی هم در این زمینه پیگیری کرده‌اند، اما من تاکنون تمایلی به حضور نداشته‌ام.

خبرنگار «عصر همدان»: چرا؟

نادربیگی: چون هدف اصلی من شهرت یا فروش نیست. بیشتر دوست دارم مردم شهر خودمان این آثار را ببینند و مجموعه در همدان باقی بماند.

خبرنگار «عصر همدان»: مهم‌ترین درخواست شما از مسئولان چیست؟

هنرمند همدانی: ما وام یا کمک مالی نمی‌خواهیم. فقط یک فضای دائمی و مناسب در داخل شهر می‌خواهیم تا این آثار در آن نگهداری و نمایش داده شوند. این مجموعه می‌تواند به یک جاذبه فرهنگی و گردشگری برای همدان تبدیل شود.

خبرنگار «عصر همدان»: قصد فروش آثار را ندارید؟

نادربیگی: نه، واقعاً دلم نمی‌آید این آثار را بفروشم. هر کدام حاصل ساعت‌ها و روزها کار و علاقه هستند. تنها دغدغه من این است که فضایی مناسب برای نگهداری و نمایش آن‌ها فراهم شود.

خبرنگار «عصر همدان»: سخن پایانی؟

هنرمند همدانی: تنها آرزویم این است که این مجموعه حفظ شود و مردم بتوانند آن را ببینند. اگر جایی ثابت برای نمایش آثار فراهم شود.

انتهای خبر/