به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «عصرهمدان»؛ نهم اسفندماه سال گذشته با شروع جنگ رمضان و شهادت مظلومانه رهبر انقلاب اسلامی، شاهد آغاز حرکتی خودجوش و مردمی در خیابان‌های همدان بودیم؛ حرکتی که بدون هیچ پشتوانه دولتی یا اداری، تنها به خونخواهی رهبر و با مدیریت بچه‌های مسجد و هیات شکل گرفت. رضا فتاحی، از فعالان میدانی این جریان، در گفتگو با خبرنگار ما، روایتی خواندنی از سازماندهی شبانه‌روزی موکب‌ها، حضور بی‌چشمداشت مردم در شب‌های ماه رمضان، نقش نوجوانان به عنوان موتور محرک و شکل‌گیری «خانواده ایمانی ایرانی» در دل تجمعات ارائه می‌دهد. او معتقد است این بعثت مردمی، زمینه‌ساز ظهور و پیروزی نهایی در برابر ابرقدرت‌های پوشالی خواهد بود. مشروح این گفتگو را می‌خوانید.

عصر همدان: آقای فتاحی، لطفاً ابتدا بفرمایید که این حرکت مردمی از چه زمانی و با چه انگیزه ای آغاز شد؟

مسئول اجرایی موکب شهید مدرس در همدان در گفتگو با خبرنگار ما گفت: ما از هفدهم اسفندماه سال گذشته، برای خونخواهی رهبر انقلاب اسلامی (سید علی خامنه‌ای)، برنامه راهپیمایی را شروع کردیم. 

وی تأکید کرد: از همان ابتدا و تا به امروز، تیم‌های مردمی در کف خیابان حضور دارند و عمده فعالیت ما مدیریت و سازماندهی مردم برای حفظ امنیت داخلی کشور بوده است.

فتاحی افزود: هدف اصلی این بود که نیروهای مسلح و بچه‌های موشکی بتوانند با فراغ بال، جلوی دشمن را بگیرند و حملات خود را انجام دهند. مهم‌ترین اقدام در این راستا، استفاده از تمام ظرفیت‌های مردمی بوده است.

عصر همدان: این تجمعات چگونه و از کدام مناطق آغاز شد؟

این فعال مردمی تصریح کرد: ما از منطقه منوچهری، چرم‌سازی و شهرک مدرس شروع کردیم. هر شب یک دسته راهپیمایی از منطقه منوچهری تا میدان مدرس برگزار می‌شد. در ماه مبارک رمضان، نخستین اقدام ما فراخوان از تمام فعالان فرهنگی و دلسوزان نظام بود؛ هر کسی توانایی داشت، به میدان آمد.

وی خاطرنشان کرد: معمولاً در این اقدامات خداپسندانه، بچه‌های هیاتی جلودار بودند، هرچند نمی‌توان تفکیک دقیقی قائل شد؛ چراکه بچه‌های مسجد، هیات و پایگاه همگی پای کار آمدند و بیشترین فعالیت را از این مجموعه‌ها دیدیم.

عصر همدان: آیا این حرکت به صورت خودجوش شکل گرفت یا نهادهای دولتی در آن نقش داشتند؟

فتاحی با قاطعیت پاسخ داد: صددرصد خودجوش بود. هیچ نهاد رسمی، دولتی یا حتی ادارات انقلابی کمکی جمع نکردند و اراده‌ای برای کمک وجود نداشت. در روزهای اول، خودمان هم باورمان نمی‌شد که بتوانیم هر شب بعد از افطار تا ساعت ۱۲ شب، با زبان روزه، چنین برنامه‌ای را با کیفیت خوب اجرا کنیم. 

وی افزود: کسانی که سالیان سال نظرات رهبری، علما و بزرگان را دنبال می‌کردند، زودتر از همه فهمیدند که کار را از کجا شروع کنند و توجیه مردم را به عهده گرفتند.

این کنشگر مردمی توضیح داد: شاید روزهای اول، این کار فقط یک اقدام نمادین و عزاداری به نظر می‌رسید، اما رفته رفته خودمان هم متوجه شدیم که روشنگری و ایجاد فهم عمومی برای عامه مردم، در این مقطع بسیار واجب و ضروری است. روحانیون، طلبه‌ها، پاسدارها و مداحان زودتر از همه به این ضرورت پی بردند.

عصر همدان: سازوکار مدیریتی شما چگونه بود؟ آیا برنامه از پیش تعیین شده‌ای داشتید؟

فتاحی بیان کرد: ما هر شب برنامه‌ریزی‌مان را به روز می‌کردیم و نواقص را در حین کار برطرف می‌نمودیم. فرصت جلسه و برنامه‌ریزی قبلی را نداشتیم. هر شب انتقادات و پیشنهادات مردم را لحاظ می‌کردیم و برای شب بعد اصلاح می‌کردیم.

 وی ادامه داد: در این مسیر، آدم احساس می‌کرد که اراده خدا چیست و قرار است چه اتفاقی بیافتد. ما فقط سعی می‌کردیم حضور داشته باشیم و دست خدا را می‌دیدیم که چگونه کار را پخته‌تر و نقاط کور را روشن می‌کرد.

عصر همدان: این حرکت چه تأثیری بر باورهای عمومی گذاشت؟

فعال مردمی اظهار داشت: این حرکت باعث شد بسیاری از قالب‌ها و کلیشه‌های گذشته از بین برود. مردم نشان دادند فارغ از شغل، تحصیلات و جایگاه اجتماعی‌شان، می‌توانند اتفاقات خوبی را رقم بزنند. مردم فهمیدند که می‌توانند پای کار انقلاب باشند و کف خیابان بمانند.

وی افزود: اگر پیش از دی‌ماه به کسی می‌گفتیم بیاید یک میدان را به صورت مردمی حفظ کند، کمتر کسی پیدا می‌شد؛ اما امروز مردم احساس می‌کنند خودشان می‌توانند انقلاب را به کمک ولایت فقیه و خداوند حفظ کنند.

عصر همدان: چرا اصرار بر مردمی ماندن این حرکت داشتید؟ آیا ورود نهادهای رسمی به کار آسیب نمی‌زد؟

فتاحی تصریح کرد: اگر باورمان این بود که باید از ارگانی حمایت بشویم، کار ما متزلزل می‌شد. ورود به سیستم اداری و نهادهای حکومتی، باعث تضعیف تدریجی حرکت می‌گردید. نقطه قوت ما این بود که مدیریت کاملاً مردمی است و حتی اگر ارگانی کمک می‌کند، به عنوان کمک برای رضای خدا تلقی می‌شود و تأثیری در رویه مردمی ندارد.

عصر همدان: فکر می‌کنید این وضعیت تا کی ادامه پیدا کند؟

وی در پاسخ گفت: میدان کف خیابان مقطعی نیست. میدان دیپلماسی و میدان جنگ هنوز تمام نشده و این روند پینگ‌پنگی جنگ نشان می‌دهد که این نبرد به این زودی تمام نمی‌شود. نقش بی‌بدیل مردم این است که اگر فشار اقتصادی یا میدان جنگی وجود دارد، اجازه ندهند اغتشاشات دی‌ماه تکرار شود. مردم به این فهم رسیده‌اند که اگر کف خیابان تعطیل شود، دشمن بلافاصله میدان جدیدی در داخل کشور باز می‌کند.

عصر همدان: تصمیم‌گیری‌ها در این حرکت مردمی چگونه انجام می‌شد؟

این فعال مردمی خاطرنشان کرد: تصمیم‌ها را مردم می‌گرفتند. هر شب با تماس تلفنی، پیامک، پیام‌رسان‌های داخلی یا حضوری، انتقادات و پیشنهادات خود را به ما می‌گفتند که کجا نقص دارد و کجا خوب است. ما مرجع اصلی‌مان پیامرسان‌های داخلی به خصوص «ایتا» بود که بچه‌های مذهبی و انقلابی در آن فعالیت دارند. گاهی هم از «روبیکا» استفاده می‌شد، اما بیشتر هماهنگی‌ها در ایتا انجام می‌گرفت.

عصر همدان: چه پیامی برای مخاطبان این گفتگو دارید؟

فتاحی در ادامه تأکید کرد: حضور مردم در کف خیابان باید به صورت دائمی ادامه یابد تا به قول امام راحل، فتنه به طور کامل از منطقه رفع شود؛ یعنی نابودی رژیم غاصب. مردم امروز باور کرده‌اند که خودشان می‌توانند انقلاب را حفظ کنند و این بزرگترین دستاورد این حرکت مردمی است.

عصر همدان: آقای فتاحی، مدیریت موکبها و تجمعات به چه صورتی انجام میشد؟ آیا ساختار رسمی و چارت سازمانی وجود داشت؟

رضا فتاحی در ادامه گفتگوی تفصیلی با خبرنگار ما تصریح کرد: مدیریت موکب کاملاً غیررسمی و مردمی بود و گهگاه جابجایی نیروها به صورت طبیعی اتفاق می‌افتاد. 

وی توضیح داد: بچه‌هایی که دو سه هفته فعالیت می‌کردند و خسته می‌شدند، جابجا می‌شدند و نیروهای تازه‌نفس وارد میدان می‌آمدند تا آنها استراحت کنند.

فتاحی تأکید کرد: برخی بخش‌ها خودبه‌خود پیش میرفت. مثلاً مسئله مالی یا تغذیه‌ای که در موکب پخش می‌شد، کاملاً مردمی بود. خود مردم احساس می‌کردند که امشب باید به فکر لقمه و خوردوخوراک دیگران باشند؛ علی‌الخصوص شبهای ماه مبارک رمضان که مردم فرصت افطار خوردن درست نداشتند.

عصر همدان: اما برخی بخش‌ها نیاز به مدیریت داشت؛ لطفاً بفرمایید مدیریت چگونه اعمال می‌شد؟

این فعال مردمی پاسخ داد: همه بخش‌ها نیاز به مدیریت داشت، اما نه به آن معنی که در ادارات مرسوم است (با رئیس و چارت سازمانی). مدیریت می‌شد، اما به صورت مردمی. میدان‌داران اصلی، همانطور که گفتم، بچه‌های مسجد، پایگاه، پاسدارها و طلبه‌ها بودند.
 
وی افزود: هر کدام به نوبه خود، بخشی را که سالیان سال روی آن کار کرده و تمرین داشتند، بر عهده می‌گرفتند؛ مثلاً بخش‌های امنیتی، سخنرانی، شعار دادن، سیستم صوت و ... همه اینها مردمی بود و معمولاً کسانی که در مسجد، هیات و پایگاه فعالیت داشتند، وارد میدان می‌شدند.

فتاحی خاطرنشان کرد: نقش موکب‌داران و مجریان عملاً یکی بود و قابل تفکیک نبود.

عصر همدان: بحث رسانه‌ای این حرکت را چطور دیدید؟ آیا با امکانات کم می‌شد تأثیرگذاری کرد؟

وی در پاسخ اظهار داشت: رسانه واقعاً ثابت کردند که می‌شود با دیدگاه انقلابی و کمترین امکانات، یک رسانه قدرتمند ایجاد کرد. ما تا قبل از این اتفاقات (جنگ ماه رمضان و ادامه آن در فروردین، اردیبهشت و خرداد) باورمان این بود که حتماً باید امکانات خاصی داشته باشیم تا در ذهن مردم رسوخ کنیم و مطالب پیش‌برنده اهداف انقلاب را بگوییم. اما فهمیدیم که با کمترین امکانات، حتی یک نفر با ماشین شخصی خودش می‌تواند یک موج انقلابی ایجاد کند. این موضوع تا قبل از این اتفاقات، غیرقابل باور بود.

عصر همدان: نیروهای رسمی مثل سپاه و حوزه علمیه چه نقشی داشتند؟ آیا وابستگی به آنها وجود داشت؟

فتاحی تأکید کرد: هیچ وابستگی وجود نداشت. اگر منظور از نیروهای رسمی، سپاه و حوزه علمیه است، بله نقش‌شان پررنگ و قوی بود، اما سایر ارگانها اگر کمکی هم کردند، برای تقویت بوده، نه اینکه بگوییم اگر آنها نبودند این تجمعات از بین می‌رفت یا کمرنگ میشد.

عصر همدان: تأثیر این حضور مستمر بر خانواده‌ها و به ویژه کودکان و نوجوانان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

این فعال مردمی با شور و حوصله توضیح داد: خانواده‌ها اگر سالها دنبال یک روند تربیتی خوب برای بچه‌هایشان می‌گشتند، شاید موقعیتی به این خوبی پیدا نمی‌کردند. خدا یک برنامه پیچیده و عجیب برای ما و خانواده‌هایمان چید که به صورت دسته‌جمعی در این تجمعات تربیت شویم. مفاهیمی که سالها باید با جایزه کلاس و فعالیت‌های مختلف در ذهن بچه‌ها می‌کاشتیم، در این سه ماه اخیر به صورت ناخودآگاه و برنامه‌ریزی نشده‌ای (که فقط خدا برنامه‌اش را ریخته بود) در ذهن بچه‌هایمان کاشته شد.

فتاحی افزود: امروز فرهنگ شهادت، مقاومت و ولایتمداری برای بچه‌های کم سن و سالمان خیلی ساده حل شده و باور قلبی آنها این است که باید مقاومت کنند، از ولایت فقیه و امامشان حمایت کنند تا کشور پیروز شود. این فقط مرهون زحمات شهدا، علی‌الخصوص امام شهیدمان است که ما را به این مرتبه رساند که خدا مردم ایران را مبعوث کرد برای این کار؛ دیگر سن مهم نیست.

عصر همدان: در اطراف این موکب‌ها و راهپیمایی‌ها، افراد گمنامی هم نقش دارند که دیده نمی‌شوند؛ لطفاً درباره آنها بگویید.

وی اظهار داشت: اطراف این اتفاق، افرادی هستند که شاید نوشته می‌شوند اما خوانده نمی‌شوند. فقط مجری دیده می‌شود، ولی هر کسی نقش خودش را خوب بازی می‌کند. مثلاً پرچمداری که هر شب بدون اینکه در جزئیات برنامه باشد، سر ساعت معینی می‌آید در آن نقطه می‌ایستد و دو سه ساعت پرچم نگه می‌دارد. شاید به چشم خودش کار خیلی کوچکی باشد، اما وقتی ممتد و پرتراکم می‌شود و تعداد شبها زیاد می‌گردد، قطعاً اثرات زیادی در دنیا و آخرت برای آن فرد و جامعه ایرانی خواهد داشت؛ هرچند خودش متوجه نشود.

عصر همدان: شما تعبیر «مبعوث شدن مردم» را به کار بردید؛ این حس از کجا می‌آید؟

فتاحی پاسخ داد: مردم مبعوث شدند؛ فقط خدا می‌داند و این قلبهای مردم است که به سمت امام سوم انقلاب هدایت شده و به سمت اینکه باید هر شب این کار را تکرار کنی، صبور باشی، مقاومت کنی و مثل نماز یومیه با آن برخورد کنی (اگر قضا شد، قضایش را به جا بیاوری). خدا دارد این کار را انجام می‌دهد؛ نمی‌شود گفت تبلیغات است، نمی‌شود گفت مانور است. خدا دارد قلب مردم را هدایت میکند.

عصر همدان: آیا مردم این تجمعات را با برنامه‌های مذهبی معمولی مثل هیات هفتگی یا عاشورا مقایسه می‌کنند؟

این کنشگر مردمی تصریح کرد: مردم کم کم فهمیدند که اینجا دیگر برنامه هفتگی هیات یا روز عاشورا نیست که فقط بیایند در یک راهپیمایی یا دسته عزاداری شرکت کنند، شربتی بخورند، سینه بزنند، شام یا ناهار بخورند و بروند. مردم از همان اسفندماه فهمیدند که دیگر مستمع ساده نیستند. خدا با تک تک مردم ایران کار دارد و تک تکشان باید نقش فعال داشته باشند.

عصر همدان: خانواده ایرانی در این میان چه جایگاهی پیدا کرد؟

فتاحی بیان کرد: روزگاری مردم فکر میکردند خانواده ایرانی از هم پاشیده، اما خانواده ایمانی ایرانی امروز نقش خودش را خوب بازی می‌کند. شاید نسب خونی با هم نداشته باشند، اما تک تک خانواده‌هایی که در آن تجمعات حاضر هستند، الآن با هم خو گرفته‌اند و علقه و علاقه‌ای بینشان ایجاد شده. این خانواده ایرانی است که دارد روند کف خیابان و جنگ در میدان را هدایت میکند.

عصر همدان: نوجوانان چه نقشی در این حرکت داشتند؟

وی با تأکید گفت: نوجوانان شاید موتور محرک و قدرت تازه انقلاب اسلامی باشند که در کنار جوانان و پیرانی که در این جمع‌ها حاضرند (و شاید کسالت داشته باشند و نتوانند فعالیت بدنی خوبی انجام دهند اما تجربه خوبی دارند)، نوجوانان ثابت کردند اگر نبودند، چه در بحث‌های امنیتی و چه در بحثهای تدارکاتی، واقعاً یک طرف کار می‌لنگید.

عصر همدان: چه خدماتی از سوی مردم ارائه شد و چگونه این خدمات ساماندهی می‌گردید؟

فتاحی خاطرنشان کرد: ما هر نوع خدماتی که مردم در توانشان بود و به ما می‌گفتند، ارائه می‌دادیم. در این موکب‌ها اگر پزشک بود، روان‌شناس بود، وکیل بود، این تجمعات باعث شد هر کسی هر توانمندی دارد در طبق اخلاص بگذارد تا این تجمعات را تقویت کند. ما زمینه‌اش را ایجاد می‌کردیم تا آنها بتوانند انجام بدهند.

عصر همدان: جمع‌بندی شما از این اتفاقات چیست؟ آینده را چگونه می‌بینید؟

این فعال مردمی در پایان گفت: جمع‌بندی بنده از این اتفاقات این است که این بعثتی که برای مردم ایران انجام شده، خدا برنامه‌اش این است که به این زودی تمام نشود. 

ان‌شاءالله این اتفاقات و این روند مثبت و روشن و نورانی، اسباب ظهور را فراهم خواهد کرد. خدا حالا حالاها با مردم ایران برای هدایت مردم دنیا کار دارد. مردم هم الحمدلله ثابت کردند که پای کار انقلاب و پای کار مکتب رسول خدا محکم ایستاده‌اند.

فتاحی تأکید کرد: ان‌شاءالله پیروزی با ماست، ظهور صاحب و زمان نزدیک خواهد بود و ما ثابت خواهیم کرد که دستگاه الهی خطای محاسباتی نداشته و ما می‌توانیم جلوی ابرقدرتهای پوشالی بایستیم و برای خدا قیام لله داشته باشیم. یا علی.

انتهای خبر/