محمدرضا طاهری در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «عصر همدان» با بیان اینکه معلم پایه‌های سوم، پنجم و ششم ابتدایی در یکی از روستاهای همدان است، گفت: ۳۲ سال سن دارد و چندپایه بودن کلاس باعث علاقه بیشترم به تدریس شده است.

وی در پاسخ به این سؤال که چرا به سراغ معلم شدن رفت، عنوان کرد: عشق و علاقه به محیط مدرسه و به‌ویژه دانش‌آموزان ابتدایی مرا به این شغل سوق داد، بچه‌های این دوره معصوم‌ترین انسان‌ها هستند و دیدن نگاه پرسش‌گرشان، شوق یادگیری آن‌ها و اعتماد بی‌ریایی که به معلم دارند برای من همیشه شیرین بوده است.

این معلم دوره ابتدایی ادامه داد: هدفم از معلم شدن را فراتر از یک شغل معمولی می‌دانم، خدمت به کشور عزیزمان ایران از اهداف اصلی من است.

طاهری با بیان اینکه می‌خواهد سهمی هرچند کوچک در ساختن آینده این مرزوبوم داشته باشد، تصریح کرد: تربیت نسلی که بتوانند در آینده ایران مقتدر را حفظ کنند باعث افتخار است.

وی با اشاره به اینکه اگر به شغل معلمی به دید مادی نگاه نکنی، بهترین و راحت‌ترین شغل در دنیا است، گفت: دشواری‌های معلمی وقتی سنگین می‌شود که چشم‌مان را ببندیم و فقط حقوق و مزایا را ببینیم، اما وقتی با تمام وجود وارد کلاس شوی و ببینی یک دانش‌آموز مطلب را فهمیده، یا وقتی کودکی که ناراحت بود را شاد می‌کنی، تمام خستگی از تن بیرون می‌رود؛ معلمی در عمق خود، شادی‌آفرین است.

این معلم دوره ابتدایی در پاسخ به اینکه در شرایط با جنگی حاکم بر کشور، وظیفه یک معلم در چیست، افزود: وظیفه معلم در زمان جنگ به نظر من، ایجاد یک محیط آرام و به دور از هیاهوی جنگ برای بچه‌ها و والدین آن‌ها است. 

طاهری با بیان اینکه دانش‌آموزان ما در هر سنی که باشند، اخبار جنگ را می‌شنوند، صداها را می‌شنوند و نگرانی را در چهره بزرگ‌ترها می‌بینند، گفت: کلاس درس ما باید پناهگاهی امن باشد، جایی که برای ساعاتی، فرد بتواند دوباره کودکی کند.

وی ادامه داد: معلم باید این موضوع را برای بچه‌ها روشن کند که هر کسی در زمان جنگ، وظیفه خود را می‌داند؛ وظیفه رزمنده، دفاع از ناموس و میهن است، اما وظیفه دانش‌آموز در کنار دعا برای رزمندگان اسلام، فقط و فقط انجام تکالیف و درس خواندن است.

این معلم دوره ابتدایی با اشاره به اینکه این درس خواندن، قوی شدن برای فرداست و قوی شدن ایران را در پی دارد، افزود: نباید اجازه دهیم جنگ، درس و مدرسه را از بچه‌ها بگیرد.

 طاهری در پاسخ به این سوال که اگر بار دیگر به گذشته برگردد و شغلی برای انتخاب داشته باشد، چه خواهد کرد، گفت: صددرصد باز هم معلمی را انتخاب می‌کنم، از قبل هم مطمئن بودم معلم می‌شوم.

وی با تأکید بر اینکه هیچ شغلی نمی‌تواند جای این حس را بگیرد که بدانی داری روی ذهن و آینده یک نسل تأثیر می‌گذاری، تصریح کرد: معلمی فقط کار نیست، یک راه و یک انتخاب قلبی است.

شیرین‌ترین خاطره؛ روزی که بچه‌ها مدیر و معلم را راه ندادند!

این معلم دوره ابتدایی در پایان، یکی از به‌یادماندنی‌ترین خاطرات دوران معلمی خود را روایت کرد و گفت: اولین سالی که معلم شدم، بچه‌ها تدارک جشن روز معلم دیده بودند و ما خبر نداشتیم،صبح که به مدرسه رسیدیم، من و آقای مدیر را جلوی درِ مدرسه راه ندادند! جالب است بدانید آن‌ها با خدمتکار مدرسه هماهنگ کرده بودند که زودتر از ما بیاید داخل و مقدمات جشن را فراهم کند.

طاهری خاطرنشان کرد: بچه‌ها آنقدر معصوم و پرشور بودند که حتی خبر نداشتند این کارشان اشتباه است یا نه! برایشان فقط یک چیز مهم بود: غافلگیر کردن معلمشان!

وی با بیان اینکه آن روز یکی از شیرین‌ترین و به‌یادماندنی‌ترین روزهای دوران معلم بودنش است، عنوان کرد: دیدم که عشق، اگر از ته دل باشد، حتی قاعده ساده وارد شدن به مدرسه را هم بر هم می‌زند؛ هنوز هم هر سال روز معلم را با همان حس و حال اول شروع می‌کنم.

انتهای خبر/