پارک‌ها را امن کنید

یادداشت؛

پارک‌ها را امن کنید

سگ‌گردانی آزاد در پارک‌های محله‌ای همدان، جایی که کودکان بازی می‌کنند و خانواده‌ها قدم می‌زنند، امنیت عمومی را تهدید می‌کند؛ مسئولان باید فوراً پاسخ دهند و هم شهروندان مطالبه کنند.

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «عصرهمدان»، در ۵ سال اخیر حملات سگ‌های بدون قلاده در پارک‌ها و محله‌ها افزایش یافته است؛ کودکان زخمی می‌شوند، سالمندان می‌ترسند و مسئولان هنوز پاسخ روشنی نمی‌دهند.

شهروندان می‌گویند سگ‌گردانی آزاد در معابر محله‌ای، زندگی روزمره را مختل کرده است. صاحبان سگ بدون قلاده و پوشش ایمنی در پیاده‌روها راه می‌روند. کودکان در زمین بازی می‌دوند و ناگهان با حیوانی رهاشده روبرو می‌شوند. سالمندان از ترس مسیر خود را تغییر می‌دهند. مادران کودکان را در خانه نگه می‌دارند. این وضعیت حق بازی و تحرک را از خانواده‌ها گرفته است.

کارشناسان بهداشت هشدار می‌دهند که سگ‌های آلوده، بیماری‌های خطرناکی منتقل می‌کنند. هاری کشنده است و پس از گزش، درمان فوری لازم است. کرم‌های انگلی، کیست هیداتید و عفونت‌های پوستی از طریق تماس با فضولات حیوان به انسان می‌رسند. کودکان در خاک بازی می‌کنند و دست آلوده را به دهان می‌برند. بنابراین خطر ابتلا چند برابر می‌شود. دامپزشکان می‌گویند واکسیناسیون کامل و قلاده، حداقل اقدام برای کاهش آسیب است.

روان‌شناسان نیز اثرات روانی را جدی می‌دانند. ترس از سگ در کودکان می‌تواند به فوبیا تبدیل شود. کودکانی که مورد حمله قرار می‌گیرند، شب‌ها کابوس می‌بینند. برخی از آن‌ها از پارک و مدرسه می‌گریزند. این ترس اعتماد به محیط عمومی را از بین می‌برد. بزرگسالان نیز دچار اضطراب می‌شوند و از پیاده‌روی کنار خیابان پرهیز می‌کنند.

مسئولیت قانونی بر عهده چه کسی است؟ صاحب سگ موظف است قلاده بزند، پوشش ایمنی بگذارد و کارت واکسن همراه داشته باشد. اگر حیوان به کسی آسیب بزند، مالک پاسخگو است.

نیروی انتظامی باید با مزاحمت‌کنندگان برخورد کند. شهرداری باید پارک‌ها را پاکسازی و نظارت کند. شورای شهر باید مقررات شفاف تصویب کند. دامپزشکی باید سلامت حیوانات را کنترل کند. دادستانی باید با تکرار تخلف برخورد قضایی کند. اما در عمل، این وظایف پراکنده‌اند و هر نهاد مسئولیت را به دیگری می‌سپارد.

سامانه ۱۳۷ گزارش‌ها را ثبت می‌کند، اما پیگیری‌ها کند است. پارک‌بانان اختیار برخورد ندارند. جریمه‌ها بازدارنده نیستند. برخی صاحبان سگ به تذکرها اعتنا نمی‌کنند. شهروندان از شکایت خسته شده‌اند.

رسانه‌ها باید این مطالبه را زنده نگه دارند. شورای شهر باید جلسه فوق‌العاده برگزار کند. شهردار باید دستور اجرایی صادر کند. فرمانداری باید نظارت کند. دادستانی باید با متخلفان قاطع برخورد کند.

یک پدر می‌گوید: «هر بار فرزندم را به پارک می‌برم، نگران حمله سگ هستم. این حق ما نیست.» مادری دیگر تعریف می‌کند: «دخترم از ترس سگ دیگر به زمین بازی نمی‌رود.» این روایت‌ها نشان می‌دهد که ترس، آرامش خانواده‌ها را ربوده است.

راه‌حل چیست؟ تعیین مکان اختصاصی برای سگ‌گردانی خارج از پارک‌های کودک. الزام قلاده و پوشش ایمنی. نصب تابلوهای هشدار. آموزش صاحبان سگ. تشدید گشت‌های محله‌ای. پاسخ‌دهی سریع سامانه ۱۳۷. انتشار گزارش ماهانه از عملکرد. مشارکت شهروندان در گزارش تخلف. حمایت از خانواده‌های آسیب‌دیده. امنیت کودکان خط سرخ است.

هیچ کودکی نباید از حیوان خانگی بترسد. هیچ سالمندی نباید در محله خود پناه بگیرد. مسئولان باید پاسخ دهند. شهروندان باید مطالبه کنند. پارک‌ها را امن کنید.

انتهای خبر/