به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «عصرهمدان»، امروز، آسمان تاریخ بار دیگر رنگ ماتم و عظمت به خود گرفته است. عاشورا آمده است تا نه فقط یاد یک مصیبت بزرگ، بلکه پیام یک نهضت عظیم را در جان‌ها زنده کند؛ نهضتی که با نام امام حسین (ع) آغاز شد و تا ابد، معیار حق‌خواهی، آزادگی و مقاومت در برابر ظلم باقی ماند.

عاشورا روزی است که در آن، حقیقت در برابر باطل قامت برافراشت، خون بر شمشیر پیروز شد و نام حسین (ع) بر تارک تاریخ جاودانه گشت.

امام حسین (ع) در برابر یزید و یزیدیان زمان، هرگز سر تسلیم فرود نیاورد. او در برابر قدرتی که می‌خواست دین را به ابزاری برای سلطه و تحقیر انسان تبدیل کند، ایستاد و نشان داد که اسلام حقیقی، اسلام ذلت و سازش با ظلم نیست؛ اسلام، دین کرامت است، دین دفاع از مظلوم است، دین بیداری است و دین مسئولیت.

اگر امروز از اسلام به عنوان آئینی یاد می‌کنیم که مدافع حقوق محرومان و ستمدیدگان عالم است، این حقیقت را باید در کربلا جست‌وجو کرد؛ جایی که امام حسین (ع) با خون خود نوشت دین خدا با سکوت در برابر ستم زنده نمی‌ماند.

عاشورا، تنها روایت شهادت نیست؛ روایت انتخاب است. انتخاب میان ماندن در رفاه و سازش یا رفتن به سوی میدان خطر برای حفظ حقیقت. امام حسین (ع) راه دوم را برگزید؛ راهی که هرچند به ظاهر با غربت، تشنگی و شهادت همراه بود، اما در حقیقت، قله عزت و جاودانگی را فتح کرد. او تمام وجود خویش را فدای اسلام کرد تا نسل‌های پس از او بدانند که در مکتب حسین، حیات با ذلت پذیرفتنی نیست. این پیام، نه تنها برای دیروز، که برای امروز و فردای همه انسان‌هاست.

کربلا درسی است برای همه عصرها، هر جا ظلمی هست، عاشورا زنده است؛ هر جا مظلومی هست، حسین (ع) حاضر است؛ و هر جا انسانی برای عدالت می‌ایستد، صدای «هیهات منّا الذله» در جان جهان طنین می‌اندازد. این فریاد، فقط شعار یک لحظه نبود؛ منشور همیشگی آزادگان است. امام حسین (ع) با این پیام ماند که انسان مؤمن، هرگز نباید به خواری تن دهد و هرگز نباید در برابر باطل، سکوت کند.

در این میان، مسئولیت امروز ما، چه مردم و چه مسئولان، سنگین‌تر از همیشه است. اگر به عاشورا ایمان داریم، باید در عمل نیز نشان دهیم که وارثان شایسته آن مکتب هستیم. مردم باید با بصیرت، اتحاد، همدلی و مطالبه‌گری مسئولانه، پاسدار ارزش‌های حق و عدالت باشند.

مسئولان نیز باید بدانند که هر مقام و مسئولیتی، امانتی است در برابر خون شهیدان و در برابر آرمان‌های بلند این ملت. خدمت صادقانه، پرهیز از تبعیض، عدالت در تصمیم‌گیری و دفاع از حقوق ضعیفان، کمترین ادای دین به عاشوراست.

عاشورا به ما می‌آموزد که قدرت واقعی در شمشیر و زر و زور نیست؛ قدرت واقعی در ایمان، حقیقت، فداکاری و ایستادگی است. یاران اندک اما استوار امام حسین (ع) در برابر لشکری انبوه ایستادند و نشان دادند که کمیِ تعداد، هرگز مانع بزرگی راه حق نمی‌شود. آنچه تاریخ را می‌سازد، ایمانِ استوار و اراده‌ای است که در برابر تهدید و تطمیع خم نمی‌شود.

امروز اگر می‌خواهیم از عاشورا سخن بگوییم، باید از مسئولیت سخن بگوییم؛ مسئولیت در برابر فقر، بی‌عدالتی، تحقیر انسان، و هر شکلی از ظلم. باید بگوییم که راه حسین (ع) فقط در اشک و سوگ خلاصه نمی‌شود، بلکه در عدالت‌خواهی، آزادگی، صداقت و دفاع از مظلوم ادامه می‌یابد. هر قدمی که در مسیر حق برداشته شود، ادامه همان راه است؛ راهی که از کربلا آغاز شد و تا قیام عدالت در همه زمان‌ها امتداد دارد.

عاشورا، نه خاطره‌ای دور، بلکه آتشی مقدس در دل تاریخ است. آتشی که دل‌های بیدار را گرم می‌کند، وجدان‌ها را بیدار نگه می‌دارد و به انسان یادآوری می‌کند که کرامت، معامله‌پذیر نیست. امروز، بیش از هر زمان دیگری، باید پیام امام حسین (ع) را با جان و دل فهمید؛ در برابر باطل نباید خاموش ماند، در برابر مظلوم نباید بی‌تفاوت بود، و در راه حقیقت، نباید از فداکاری هراس داشت.

نویسنده: طاهره معصومی، فعال رسانه‌ای