به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «عصرهمدان»، روز خبرنگار، تنها یک صفحه از تقویم نیست؛ یادبود نفس‌هایی است که در کوچه‌پس‌کوچه‌های رویدادها، برای دمیدن جانِ حقیقت به کالبد خبرها می‌تپند. در دنیایی که شتابِ لحظه‌ها، حقیقت را لگدمال می‌کند و هیاهوی کلیک‌ها، ژرفای معنا را می‌بلعد، خبرنگارِ متعهد همچون چراغداری در مه‌زارِ اطلاعات ایستاده است؛ نه برای روشن‌کردنِ نام خود، که برای نمایاندنِ راهی که مردم در تاریکیِ ابهام، به دنبالش می‌گردند.

خبرنگارِ راستین، آیینه‌ای نیست که هر چه مقابلش نهند، بی‌درنگ بازتاب دهد؛ او خود، نور را می‌جوید تا تصویرِ واقعیِ جامعه را بدون زاویه‌دار کردنِ زشتی‌ها و زیبایی‌ها، به تماشا بگذارد. او زبانِ کسانی است که فریادشان در هیاهوی قدرت گم شده، و چشمِ کسانی که در سایه‌ تحریف، از دیدنِ حقیقت محروم مانده‌اند. این خبرنگاران هستند که با تکیه بر وجدان بیدار و قلمِ نافذ، مرز بین «خبرِ گرم» و «حقیقتِ سرد» را حفظ می‌کنند و اجازه نمی‌دهند منافعِ زودگذر، عدالتِ خبری را قربانی کند.

اما در این مسیر دشوار، چه بسیارند کسانی که عنوانِ خبرنگاری را یدک می‌کشند، اما قلم را نه عصایِ روشن‌گری، که پله‌ای برای رسیدن به سفره‌های رنگینِ قدرت و پول می‌دانند. آن‌ها که به بهایِ یک وعده‌ ناچیز یا هدیه‌ای حقیر، حقیقت را در لفافه‌ توجیه‌های واهی می‌پیچند و وجدانِ خویش را به مزایده می‌گذارند، نه تنها خیانت به مخاطب، که خیانت به تمامیِ شهیدانِ راهِ قلم می‌کنند.

خبرنگاری که برای خوشایندِ یک گروه خاص، واقعیت را جراحی می‌کند و خبر را به کامِ سفارش‌دهنده شیرین می‌سازد، در واقع از رسالتِ والای خود تهی شده و نامِ این شغلِ مقدس را بر پیشانیِ رسواییِ خود نشانده است.

امروز، که روزِ تجلیل از مجاهدانِ عرصه‌ اطلاع‌رسانی است، بیش از هر زمان، نیازمندِ تمایزِ قاطع بین «خبرنگارِ حقیقت‌جو» و «خبرنگارِ منفعت‌طلب» هستیم. آن گروهِ اندک که با چشم‌داشتِ مزایایِ مادی، حق را زیر پا می‌نهند، شایسته‌ هیچ مدحی نیستند، اما ما به پاسِ اکثریتی که با دست‌خالی و قلبی لبریز از تعهد، در خطِّ مقدمِ آگاهی‌بخشی ایستاده‌اند، سرِ تعظیم فرود می‌آوریم. آنان که در گرمایِ تابستان یا سرمایِ بایکوت، به دنبالِ سوژه‌ای می‌گردند که شاید به دادِ یک مظلوم برسد؛ آنان که از تهدید و تطمیع نمی‌هراسند و برایشان ارزشِ یک خبرِ صادق، از هزاران هدیه‌ رنگارنگ بیشتر است.

این روز، فرصتی است تا همه‌ ما چه خبرنگاران و چه مخاطبان، بار دیگر به این عهدِ دیرینه رجوع کنیم که حقیقت، تنها سرمایه‌ ماندگار است. از هر خبرنگاری که هنوز دلش به تپشِ عدالت می‌زند، می‌خواهیم که قلم را تیغِ حقیقت کند و هیچ گاه خستگیِ مسیر، او را از ایستادگی بازندارد. و به آنان که لغزیده‌اند، یادآور می‌شویم که بازگشت به جاده‌ حق، هرگز دیر نیست؛ زیرا مخاطبِ ایرانی، تشنه‌ راستی است و فریبِ ظاهرهای براق را به زودی تشخیص می‌دهد.

خبرنگارِ واقعی، نه ستاره‌ سینماست و نه سخنگویِ دربار؛ او سربازِ گمنامِ آگاهی است که با هر کلمه، سنگری برایِ استواریِ جامعه می‌سازد. باشد که این روز، یادآورِ خونِ شهیدانی باشد که در راهِ همین کلمه، جان فشاندند و باشد که هر خبرنگاری، با نگاه به آن قله‌های نورانی، عزم کند که هیچ‌گاه به هیچ بهایی از مدارِ حقیقت خارج نشود. روز خبرنگار، روزِ پاسداشتِ همان جرقه‌ای است که تمدن را از ظلمتِ جهل نجات می‌دهد؛ جرقه‌ای که در قلمِ پاکانِ این سرزمین، جاودان می‌ماند.

نویسنده: طاهره معصومی، خبرنگار و فعال رسانه‌ای