اینجا هر زائر، روایتی برای ماندن دارد

در مسیر اربعین، گاهی یک موکب فقط محل پذیرایی و استراحت نیست؛ تبدیل می‌شود به جایی برای شنیدن قصه آدم‌هایی که با هزار امید و آرزو راهی کربلا شده‌اند. یکی برای شفای همسر بیمار، دیگری به نیابت از فرزند شهیدش و جوانانی که اگرچه خود را به کربلا رسانده‌اند، اما دلشان را در خدمت به زائران جا گذاشته‌اند. در موکب سیدالشهدا(ع) دانشجویی، خدمت فقط در اطعام و اسکان خلاصه نمی‌شود؛ اینجا هر روز هزاران زائر، بخشی از مسیر خود را با خدماتی متنوع و در فضایی آمیخته با فرهنگ، معرفت و معنویت پشت سر می‌گذارند.

میثم رحیمی در گفتگو با خبرنگار ما با اشاره به فعالیت‌های موکب سیدالشهدا(ع) دانشجویی اظهار کرد: روزانه به حدود ۱۰ هزار نفر از زائران خدمات ارائه می‌کنیم و تلاش شده است امکانات مورد نیاز آنان در بخش‌های مختلف فراهم باشد.

وی افزود: در این موکب پزشک، داروخانه هلال‌احمر، غرفه ویژه کودکان و بخش خیاطی فعال است و خواهران دانشگاه ملی مهارت نیز با تمام توان در حوزه خیاطی و ارائه خدمات به زائران مشارکت دارند.

مسئول بسیج دانشجویی استان همدان با بیان اینکه خدمت‌رسانی در این موکب به صورت شبانه‌روزی انجام می‌شود، گفت: پذیرایی از زائران در تمام ساعات شبانه‌روز ادامه دارد و علاوه بر توزیع آب و هندوانه، وعده‌های ناهار و شام نیز برای زائران تدارک دیده می‌شود.

رحیمی ادامه داد: برنامه‌های فرهنگی و معرفتی نیز در این موکب دنبال می‌شود و تلاش کرده‌ایم در کنار خدمات رفاهی، فضایی برای پرداختن به مسائل روز، موضوعات سیاسی و تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی نیز فراهم کنیم.

وی با اشاره به برگزاری نشست‌های مختلف در موکب بیان کرد: درباره جنگ ۱۲ روزه و تحولات اخیر منطقه، مسائل ژئوپلیتیکی، محور مقاومت و موضوعات داخلی و خارجی برنامه‌هایی برگزار می‌شود. همچنین با توجه به تأکیدات رهبر شهیدمان، امام خامنه‌ای، بر اهمیت کتاب و کتابخوانی، نشست‌هایی با موضوع کتابخوانی نیز در موکب برگزار می‌شود.

مسئول بسیج دانشجویی استان همدان افزود: در کنار این برنامه‌ها، مداحی و مراسم معنوی نیز برگزار می‌شود و گاهی استادان دانشگاه و دانشجویان در این برنامه‌ها حضور پیدا می‌کنند و به ارائه مباحث فرهنگی و تبیینی می‌پردازند.

رحیمی درباره نحوه راه‌اندازی این موکب نیز گفت: این موکب تقریباً آخرین موکبی بود که در استان همدان مجوز گرفت و فعالیت خود را آغاز کرد، اما با لطف حضرت سیدالشهدا(ع) و همراهی خیران و خادمان، در مدت تنها سه روز برپا و آماده خدمت‌رسانی به زائران شد.

وی افزود: این موکب با همراهی مجموعه بانک ملی و دانشجویان راه‌اندازی شد و طی روزهای سه‌شنبه، چهارشنبه و پنجشنبه مراحل آماده‌سازی آن انجام گرفت و از روز جمعه توفیق پذیرایی از زائران نصیب خادمان موکب شد.

مسئول بسیج دانشجویی استان همدان با تأکید بر مردمی بودن این حرکت اظهار کرد: هزینه‌های این موکب دولتی نیست و تمام خدمات با مشارکت مردم، کارکنان بانک، دانشجویان و خیران تأمین می‌شود. هر فرد به اندازه توان خود کمک کرده است؛ از مبالغ ۱۰۰ هزار تومانی تا کمک‌های چند میلیون تومانی و مبالغ بالاتر.

وی ادامه داد: هیچ بودجه مشخصی برای راه‌اندازی این موکب در اختیار ما نبود، اما به لطف خداوند و عنایت حضرت سیدالشهدا(ع)، هر کسی به اندازه توان خود پای کار آمد و این موکب شکل گرفت.

رحیمی در بیان یکی از خاطرات خود از حضور زائران در موکب گفت: روزی بانویی سالخورده که مادر شهید بود، در مسیر حرکت خود مرا صدا زد و پرسید که آیا در این موکب مشغول خدمت هستم یا خیر. وقتی پاسخ مثبت دادم، انتظار داشتم نکته یا انتقادی درباره خدمات داشته باشد، اما گفت که به نیابت از فرزند شهیدش آمده و می‌خواهد برای خادمان موکب دعا کند و حتی قصد دارد به نیابت از فرزند شهیدش کمکی به موکب داشته باشد.

وی افزود: این اتفاق برای من بسیار تأثیرگذار بود؛ چراکه احساس کردم این موکب با نیت‌های پاک و دعاهای خانواده شهدا و عاشقان اهل‌بیت(ع) برپا شده است.

مسئول بسیج دانشجویی استان همدان همچنین به دیدار با خانواده‌ای از زائران اشاره کرد و گفت: در مقطعی خانواده‌ای را دیدم که در گوشه‌ای از موکب استراحت می‌کردند. به همسر آن فرد پیشنهاد دادم که برای استراحت به محل اسکان مراجعه کنند، اما او گفت همسرش بیمار و مبتلا به سرطان است و نمی‌دانند سال آینده امکان حضور در اربعین را خواهد داشت یا نه.

وی ادامه داد: این خانواده آمده بودند تا از حضرت اباعبدالله الحسین(ع) شفای این بیمار را طلب کنند. پس از گفت‌وگو با این خانواده، شماره تماس آنان را گرفتم تا در مسیر برگشت نیز بتوانیم خدمت‌رسانی کنیم.

رحیمی با اشاره به پیامی که بعدها از این زائر دریافت کرده است، گفت: چند روز بعد پیامی دریافت کردم که نوشته بود به نجف رسیده‌اند و اکنون روبه‌روی ایوان نجف هستند. او نوشته بود که مطمئن است امام حسین(ع) شفایش را خواهد داد و اگر عمرش اجازه دهد، مسیر زیارت را ادامه خواهد داد.

وی در پایان با اشاره به خاطره‌ای دیگر از حضور زائران مشهدی در این موکب خاطرنشان کرد: یک اتوبوس از زائران مشهد برای نخستین بار به این مسیر آمده بودند. وقتی برای پذیرایی توقف کردند، برای ما بسیار شیرین بود که می‌دیدیم زائرانی که نخستین تجربه حضور در این مسیر را دارند، با شوق و امید خود را به جاده کربلا رسانده‌اند.

رحیمی خاطرنشان کرد: موکب سیدالشهدا(ع) دانشجویی، در کنار همه خدمات خود، روایتگر همین لحظه‌هاست؛ لحظه‌هایی که در آن یک خادم، دعای مادر شهید را می‌شنود، بیماری برای شفای خود به امام حسین(ع) پناه می‌آورد و زائری برای نخستین بار قدم در مسیر اربعین می‌گذارد. شاید همین روایت‌هاست که خستگی را از تن خادمان بیرون می‌کند و به آنان یادآوری می‌کند که در این مسیر، هر خدمت کوچک می‌تواند بخشی از یک قصه بزرگ عاشقی باشد.

اینجا جاماندگان، دلشان را خرج زائران کردند

اینجا هر قدم، رنگی از دلدادگی دارد؛ جایی که شاید بسیاری از عاشقان حسین(ع) نتوانسته‌اند خود را به کربلا برسانند، اما دل‌هایشان را به جاده عاشقی سپرده‌اند و در مسیر خدمت به زائران سیدالشهدا(ع) ایستاده‌اند. موکب‌هایی که این روزها در مسیر زائران برپا شده‌اند، تنها محل استراحت و پذیرایی نیستند؛ روایتگر عشق مردمانی هستند که جاماندن از کربلا را با نوکری زائران جبران می‌کنند و خدمت را توفیقی برای عرض ارادت به حضرت اباعبدالله الحسین(ع) می‌دانند.

رحیمی در گفتگو با خبرنگار ما، با اشاره به برپایی این موکب اظهار کرد: گرامیداشت شهادت حضرت سیدالشهدا(ع) و خدمت به زائران اربعین وظیفه همه ماست و برگزاری این موکب نیز با همین نگاه و نیت انجام شده است.

وی با بیان اینکه خدمت‌رسانی به زائران اربعین در سال‌های اخیر بیشتر در کشور عراق انجام می‌شد، افزود: امسال وظیفه خود دانستیم تا در حد توان، زائران حضرت اباعبدالله الحسین(ع) را تحت پوشش خدماتی قرار دهیم و بتوانیم بخشی از نیازهای آنان را برطرف کنیم.

مدیر بانک ملی استان همدان با تأکید بر اینکه هیچ هزینه‌ای از سوی بانک برای برپایی این موکب پرداخت نشده است، گفت: تمامی هزینه‌ها به صورت کاملاً خودجوش و دلی تأمین شده و همکارانی که عاشق حضرت اباعبدالله الحسین(ع)، سیدالشهدا(ع) و قمر بنی‌هاشم(ع) هستند، با جمع‌آوری کمک‌های شخصی و استفاده از امکانات موجود، برای برپایی این موکب پای کار آمدند.

رحیمی ادامه داد: تلاش کردیم فضایی مناسب برای مراجعه زائران فراهم کنیم تا علاوه بر اطعام و پذیرایی، امکان اسکان و استراحت آنان نیز فراهم باشد. در کنار این خدمات، بخش‌هایی مانند آرایشگاه، خدمات پزشکی و تزریقات، خدمات درمانی سرپایی، داروخانه، خیاطی و تعمیرات کفش نیز در موکب پیش‌بینی شده است.

وی با اشاره به توسعه خدمات این موکب بیان کرد: برخی خدمات در حال اضافه شدن است و تلاش داریم متناسب با نیاز زائران، امکانات بیشتری را در اختیار آنان قرار دهیم تا زائران عزیز با آرامش و آسودگی بیشتری مسیر خود را ادامه دهند.

رئیس کمیسیون هماهنگی بانک‌های استان همدان همچنین از برگزاری برنامه‌های فرهنگی و مذهبی در این موکب خبر داد و گفت: حسینیه موکب نیز محل برگزاری مراسم مداحی و برنامه‌های معنوی از جمله دعای ندبه و زیارت عاشورا است و تلاش شده در کنار خدمات رفاهی، فضای معنوی مناسبی نیز برای زائران فراهم شود.

رحیمی با قدردانی از مشارکت بسیج دانشجویی و دانشجویان بسیجی در برپایی و اداره موکب، خاطرنشان کرد: تعداد زیادی از دانشجویان بسیجی با انگیزه‌ای کاملاً دلی در این برنامه مشارکت کردند و با تمام توان پای کار آمدند تا بتوانیم خدمات شایسته‌ای به زائران ارائه کنیم.

وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به حال و هوای خادمان موکب اظهار کرد: برخی از دوستان ما تمام زندگی خود را از صبح تا شب در اینجا گذاشته‌اند و مشغول خدمت‌رسانی هستند. خود ما نیز بسیار ناراحتیم که نتوانستیم به زیارت برویم، اما دلمان به این خوش است که اینجا به زائران خدمت می‌کنیم و نوکری آنان را انجام می‌دهیم.

مدیر بانک ملی استان همدان با بیان اینکه خدمت به زائران برای خادمان موکب مایه افتخار است، افزود: وقتی می‌بینیم زائران به اینجا مراجعه می‌کنند، خستگی در می‌کنند، دوش می‌گیرند، لباس‌های خود را می‌شویند و از خدمات موکب استفاده می‌کنند، بخشی از دلتنگی ما برای زیارت کربلا تسکین پیدا می‌کند.

رحیمی در پایان گفت: ما به نوکری زائران حضرت اباعبدالله الحسین(ع) افتخار می‌کنیم و امیدواریم زائران عزیز پس از رسیدن به کربلا، ما را نیز از دعای خیر خود بی‌نصیب نگذارند؛ چراکه دل ما برای زیارت تنگ است و اگرچه امسال توفیق حضور در کربلا نصیبمان نشده، خدمت به زائران را راهی برای عرض ارادت به سیدالشهدا(ع) می‌دانیم.

.

جامانده‌ام، اما قدم‌هایم در مشایه است

برای بعضی‌ها، اربعین از همان لحظه‌ای آغاز می‌شود که پا در جاده نجف تا کربلا می‌گذارند؛ اما برای بعضی دیگر، این سفر از جایی دیگر شروع می‌شود؛ از پشت یک میز خدمت، کنار دیگ غذا، میان صف زائران و در لحظه‌ای که خستگی را از چهره مسافری پاک می‌کنند. اینجا شاید فاصله با کربلا زیاد باشد، اما دل، خودش را در همان جاده‌ای پیدا می‌کند که میلیون‌ها عاشق قدم در آن گذاشته‌اند.

یکی از دانشجویان خادم موکب سیدالشهدا(ع) دانشجویی همدان، که امسال توفیق حضور در کربلا و همراهی با زائران در مسیر پیاده‌روی اربعین را پیدا نکرده است، از حال و هوای خادمی و دلتنگی خود برای زیارت می‌گوید؛ دلتنگی‌ای که با خدمت به زائران، رنگ دیگری گرفته است.

وی در گفتگو با خبرنگار ما اظهار کرد: امسال قسمت نشد که خودم به کربلا بروم و در مسیر پیاده‌روی اربعین قدم بزنم، اما وقتی اینجا به زائران خدمت می‌کنم، احساس می‌کنم در همان مسیر مشایه هستم و دارم همراه زائران قدم برمی‌دارم.

این دانشجوی خادم افزود: وقتی زائر خسته‌ای را می‌بینم که وارد موکب می‌شود و برای لحظاتی استراحت می‌کند، وقتی به او آب یا غذا می‌دهم یا کاری برایش انجام می‌دهم، حس می‌کنم بخشی از مسیر کربلا را طی کرده‌ام؛ انگار قدم‌های من هم در همان جاده‌ای است که زائران به سمت حرم سیدالشهدا(ع) حرکت می‌کنند.

وی ادامه داد: شاید جسم من امسال در کربلا نباشد، اما دلم اینجاست؛ در کنار زائرانی که از راه‌های دور آمده‌اند. هر بار که به یک زائر خدمت می‌کنم، احساس می‌کنم به کربلا نزدیک‌تر شده‌ام و این خدمت برای من جای خالی زیارت را تا حدودی پر می‌کند.

این دانشجوی خادم با بیان اینکه خادمی برای او تنها یک وظیفه نیست، گفت: وقتی آدم می‌بیند زائری با خستگی فراوان وارد موکب می‌شود و بعد از چند دقیقه استراحت و پذیرایی، دوباره با انرژی راهی مسیر می‌شود، واقعاً احساس خوبی پیدا می‌کند. شاید یک لیوان آب یا یک وعده غذا کار بزرگی به نظر نرسد، اما برای زائری که ساعت‌ها در مسیر بوده، می‌تواند بخشی از خستگی راه را از تنش بیرون بیاورد.

وی افزود: ما دانشجویان شاید نتوانسته باشیم امسال خودمان در مشایه قدم بزنیم، اما تلاش می‌کنیم با خدمت به زائران، سهمی از این مسیر داشته باشیم. هر زائری که از اینجا عبور می‌کند، برای ما یادآور همان مسیری است که آرزو داشتیم در آن قدم بزنیم.

این خادم جوان ادامه داد: گاهی به خودم می‌گویم شاید امسال خدا خواسته است به جای اینکه خودم زائر باشم، خادم زائران باشم؛ شاید این هم نوعی زیارت باشد. زیارتی که در آن به جای اینکه کسی به من خدمت کند، من باید دست به کار شوم و خستگی را از تن یک زائر کم کنم.

وی با اشاره به حال و هوای دانشجویان حاضر در موکب سیدالشهدا(ع) دانشجویی همدان گفت: اینجا هر کدام از بچه‌ها با یک نیت آمده‌اند. بعضی‌ها دلشان در کربلاست، بعضی‌ها آرزوی زیارت دارند و بعضی‌ها هم سال‌های قبل به کربلا رفته‌اند و حالا برای خدمت آمده‌اند؛ اما همه در یک چیز مشترک هستیم و آن هم این است که می‌خواهیم هر کاری از دستمان برمی‌آید برای زائران انجام دهیم.

این دانشجوی خادم خاطرنشان کرد: وقتی شب می‌شود و می‌بینم هنوز زائران در رفت‌وآمد هستند و بچه‌ها همچنان مشغول خدمت‌اند، خستگی خودم را فراموش می‌کنم. در آن لحظه حس می‌کنم اینجا هم بخشی از همان مشایه است؛ با این تفاوت که من به جای اینکه همراه زائر راه بروم، کنار مسیر ایستاده‌ام تا زائر بتواند راحت‌تر قدم بردارد.

وی در پایان گفت: شاید امسال نتوانستم پای پیاده تا کربلا بروم، اما امیدوارم همین خادمی و همین خدمت، به عنوان قدم‌های کوچک من در مسیر سیدالشهدا(ع) پذیرفته شود. آرزو می‌کنم روزی خودم هم در کنار همین زائران، در مسیر نجف تا کربلا قدم بزنم؛ اما تا آن روز، همین که بتوانم خادم زائران باشم، برایم کافی است.

شاید فاصله یک خادم تا کربلا، با کیلومتر سنجیده نشود؛ گاهی کربلا درست همان‌جایی است که دستی برای خدمت بالا می‌رود و دلی برای زائران می‌تپد. دانشجوی جامانده از سفر، این روزها در میان زائران قدم می‌زند؛ نه با کفش‌های خاک‌آلود مشایه، که با دست‌هایی آماده خدمت. او نرفته است، اما دلش همراه رفته‌هاست؛ و شاید هر بار که زائری از کنار موکب می‌گذرد، بخشی از آرزوی او نیز در همان جاده به سمت کربلا قدم برمی‌دارد.

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «عصر همدان»، وقتی اربعین به پایان برسد و جاده‌ها آرام بگیرند، دانشجویان خادم نیز دوباره به دانشگاه و کلاس‌هایشان بازمی‌گردند؛ اما بعید است کسی بتواند آنچه را در این روزها آموخته، در گوشه‌ای از کتاب‌های دانشگاه پیدا کند. آنها در این مسیر، درس‌هایی را با دست‌های خود نوشته‌اند؛ با یک لیوان آب، یک وعده غذا، یک جای استراحت و لبخندی که خستگی را از چهره زائر دور می‌کند.

موکب سیدالشهدا(ع) دانشجویی همدان شاید روزی جمع شود، خیمه‌ها پایین بیایند و میزهای خدمت برچیده شوند، اما خاطره دانشجویانی که روزهای جوانی خود را پای خدمت به زائران گذاشتند، در ذهنشان باقی خواهد ماند. آنها از نیمکت دانشگاه برخاستند تا چند روزی در مدرسه‌ای بزرگ‌تر درس بخوانند؛ مدرسه‌ای که در آن، نمره‌ها با تعداد زائران سنجیده نمی‌شود، بلکه با میزان دل‌دادگی و بی‌منت بودن خدمت معنا پیدا می‌کند.

در این مسیر، هر دانشجوی خادم بخشی از کربلا را با خود به دانشگاه خواهد برد؛ کربلایی که شاید در جغرافیا دور باشد، اما با یک خدمت کوچک، یک دعای زائر و یک سلام از عمق دل، به اندازه یک قدم نزدیک می‌شود.

و شاید روزی که این جوانان دوباره پشت همان نیمکت‌ها بنشینند، هنوز صدای قدم‌های زائران را به خاطر داشته باشند؛ صدای خادمی که شبانه‌روز پای کار ایستاد تا دیگری راهش را با آرامش ادامه دهد. آن روز، از نیمکت دانشگاه تا خیمه سیدالشهدا(ع) دیگر فقط نام یک روایت نیست؛ قصه نسلی است که درس عشق را در میدان خدمت آموخت.

انتهای خبر/