زهرا شایسته‌‌فر در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی  پایگاه خبری تحلیلی «عصر همدان»؛ با هشدار نسبت به پیامدهای غفلت خانواده‌ها از پرورش معنوی و تقویت بنیان‌های اعتقادی فرزندان، اعلام کرد که این کاستی به یکی از عوامل اصلی ناامیدی و سردرگمی نسل جوان تبدیل شده است.

 وی تأکید کرد که سرمایه‌گذاری آموزشی و رفاهی خانواده‌ها بر روی مسائلی همچون کلاس‌های تقویتی، پوشاک مناسب، تغذیه سالم و مکمل‌های ویتامینی، به مراتب پررنگ‌تر از توجه به نیاز عمیق درونی کودکان برای استوارسازی شخصیت از طریق باورهای معنوی بوده است.

این روان‌شناس حوزه خانواده در تشریح این مسئله افزود: بسیاری از والدین با دغدغه‌ای پیگیر، تلاش کرده‌اند تا امور مادی و آموزشی ظاهری فرزندان خود را به طور کامل تأمین کنند، اما در مقایسه، توجه کم‌تری به این حقیقت حیاتی نشان داده‌اند که تقویت رابطه درونی فرزند با یک قدرت ماورایی مانند خداوند، می‌تواند پایه‌ای محکم برای تاب‌آوری آنان در برابر مشکلات آینده فراهم آورد.

 شایسته‌فر همچنین افزود: آموزه‌هایی همچون توکل و تکیه بر خداوند نه تنها یک پشتوانه روانی قوی ایجاد می‌کند، بلکه طبق پژوهش‌های علمی معتبر، موجب ارتقای شاخص‌های مهمی مانند عزت نفس، اعتماد به نفس و حتی هوش اقتصادی در افراد می‌شود.

وی با ابراز تأسف از این غفلت جمعی تصریح کرد: متأسفانه جامعه و خانواده‌ها در این زمینه مؤثر، سستی قابل توجهی از خود نشان داده‌اند و برای انتقال میراث معنوی به نسل جدید، از جان و دل مایه نگذاشته‌اند. این در حالی است که تقویت هوش معنوی و باورهای دینی، یک راه میانبر اثبات‌شده برای کمک به نوجوانان و جوانان جهت کسب هویتی مستحکم و احساس قدرت درونی است. چنین تربیتی باعث می‌شود افراد در مواجهه با فشارهای زندگی، به جای کناره‌گیری و تسلیم، بتوانند پایدار بمانند.

این روان‌شناس در ادامه خاطرنشان کرد: در بسیاری از مقاطع سخت زندگی، علم و عقلانیت مادی به تنهایی قادر به ارائه پاسخ‌های جامع و ایجاد انگیزه برای برداشتن گام بعدی نیستند. در این مواقع، تنها تکیه‌گاه مطمئن، اتکا و توسل به قدرت لایزال الهی و استمداد از آموزه‌های ائمه معصومین است که می‌تواند جان تازه‌ای به روح فرد بخشیده و استمرار و پایداری او را در مسیر دشوار زندگی تضمین کند.

شایسته‌فر در پایان با استناد به مبانی دینی، نتیجه گیری کرد: همان‌طور که در آیات قرآن کریم نیز بر آن تأکید شده است، زمانی که فردی با توکل بر خداوند تصمیمی می‌گیرد، این توکل و استعانت از قدرت بی‌انتهای الهی است که تداوم و استمرار در عمل را برای وی به ارمغان می‌آورد و بدون این پشتوانه معنوی، دستیابی به موفقیت‌های پایدار ممکن نخواهد بود. بنابراین، ضروری است نظام تربیتی خانواده‌ها و نهادهای آموزشی، بازنگری عمیقی در اولویت‌های خود انجام داده و پرورش بعد معنوی و اعتقادی کودکان و نوجوانان را در کانون برنامه‌ریزی‌های خود قرار دهند.

انتهای خبر/