وابستگی به واردات، کاغذ را لوکس کرد

«عصر همدان» گزارش می‌دهد؛

وابستگی به واردات، کاغذ را لوکس کرد

وابستگی کامل و انکارناپذیر صنعت نوشت‌افزار به مواد اولیه و کاغذ وارداتی، قیمت‌ها را به نوسان ارز گره زده و ضرورت ایجاد زنجیره تولید خودکفای داخلی را آشکار ساخته است.

به گزارش خبرنگار فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «عصرهمدان»، آموزش، حق طبیعی و بی‌قیدوشرط هر انسانی است و در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نیز بر «آموزش و پرورش رایگان» برای همه اقشار جامعه تأکید شده است. با این حال، بازگشایی مدارس در آستانه هر سال تحصیلی برای میلیونها خانواده ایرانی به میدان دشواری تبدیل شده است؛ جایی که تهیه ساده‌ترین لوازم مانند دفتر، مداد، خودکار و کیف، سهم بزرگی از بودجه خانوار را می‌بلعد.

گرانی سرسام‌آور نوشت‌افزار تنها یک معضل اقتصادی نیست، بلکه پیامدهای اجتماعی و فرهنگی عمیقی دارد؛ خانواده‌هایی که به‌ناچار از خرید بخشی از لوازم موردنیاز فرزندشان صرف‌نظر می‌کنند و کودکانی که در نخستین روزهای مدرسه، طعم محرومیت را می‌چشند. ریشه این بحران در وابستگی شدید به واردات است؛ کاغذ، مقوا و بسیاری از مواد اولیه صنایع نوشت‌افزار از خارج تأمین می‌شود و نوسانات ارزی و قیمت‌های جهانی، هزینه‌ها را به‌صورت هدفی بر دوش مصرف‌کننده داخلی می‌گذارد.

در چنین شرایطی، توسعه تولید داخلی از صفر تا صد از تأمین خمیر کاغذ و مواد اولیه تا تولید محصول نهایی نه یک انتخاب اقتصادی، بلکه راهی برای عبور از این بحران به‌شمار می‌رود.

مسئولان به فکر ما باشند

یکی از شهروندان همدانی در گفتگو با خبرنگار فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «عصرهمدان»، اظهار کرد: من هر سال با ترس به سمت مغازه نوشت‌افزار می‌روم، انگار قرار است مصیبت جدیدی ببینم. امسال فقط دفتر و مداد و جامدادی بچه‌ها برایم تقریباً دو میلیون تومان خرج برداشت، در حالی که حقوق شوهرم ماهی ۲۰ میلیون تومان است.

وی با گله از مسئولان ادامه داد: «می شنوم که می‌گویند آموزش رایگان است، اما کجا رایگان است؟ فقط کلاس و کتابش رایگان است، باقی‌اش را خودمان باید بدهیم. ما که نمی‌توانیم لباس و گوشتمان را کم کنیم تا دفتر بچه را بخریم. دلم می‌سوزد وقتی می‌بینم بعضی بچه‌های همکلاسی پسرم چون کاغذ رنگی ندارند، از نمره هنر عقب می‌ماند.

این مادر در پایان می‌گوید: «از مسئولان می‌خواهم یکبار برای همیشه به فکر ما باشند. چرا باید وسایل بچه‌های این مملکت به‌قدری گران باشد که از تحصیل باز بمانند؟ مگر کودکان و جوانان ما آینده‌سازان کشورمان نیستند؟

یارانه نوشت‌افزار؛ ضرورت قانونی امروز

یک کارشناس مسائل فرهنگی در گفتگو با خبرنگار ما تأکید کرد: دولت موظف است با تخصیص یارانه و نظارت مؤثر بر بازار لوازم‌التحریر، امکان دسترسی عادلانه به ملزومات تحصیل را برای تمامی دانش‌آموزان فراهم آورد.

محسن زارعی اعلام کرد: تورم افسارگسیخته سال‌های اخیر، بسیاری از خانواده‌های کم‌درآمد را از تهیه حداقل نوشت‌افزار برای فرزندانشان بازداشته و این محرومیت، تأثیر مستقیمی بر کیفیت تحصیل و حضور ذهن دانش‌آموزان در کلاس درس گذاشته است.

وی با اشاره به شکاف طبقاتی آشکار در مدارس، هشدار داد: وقتی برخی دانش‌آموزان با کیف‌های برند و دفترهای رنگارنگ پای تخته می‌روند و گروهی دیگر حتی مداد تراش‌خورده ندارند، این تفاوت نه‌تنها به احساس حقارت و کاهش اعتمادبه‌نفس در کودکان دامن می‌زند، بلکه آرامش روانی آنان را برای یادگیری سلب می‌کند و به تدریج انگیزه تحصیلی را از بین می‌برد.

این کارشناس فرهنگی با گلایه از بی‌توجهی به بُعد روانی-اجتماعی گرانی‌ها، تصریح کرد: هزینه‌های بالای لوازم‌تحریر، تنها یک مسئله اقتصادی نیست؛ بلکه به یک بحران تربیتی و فرهنگی تبدیل شده است، زیرا کودکان در محیط مدرسه، نابرابری را با تمام وجود لمس می‌کنند و این تجربه تلخ، سال‌ها بر شخصیت آنان سایه می‌اندازد.

وی بر لزوم اقدام فوری دولت تأکید کرد و افزود: اختصاص یارانه مستقیم به تولیدکنندگان داخلی به شرط کنترل کیفیت، و نیز نظارت جدی بر زنجیره توزیع تا مغازه‌های سطح شهر، می‌تواند قیمت تمام‌شده را تا ۳۰ درصد کاهش دهد و فشار از دوش خانواده‌های متوسط و ضعیف بردارد.

این کارشناس در پایان با یادآوری اینکه قانون اساسی، تحصیل رایگان را یک حق عمومی می‌داند، از مسئولان آموزشی خواست که نسبت به تصویب و اجرای طرح «یارانه نوشت‌افزار» پیش از آغاز سال تحصیلی، اقدام عملی انجام دهند و هشدار داد که ادامه وضع فعلی، نسل آینده را از نظر فرهنگی و علمی با آسیب‌های جبران‌ناپذیری مواجه خواهد کرد.

ریشه گرانی، مواد اولیه خارجی است

یک فروشنده لوازم‌التحریر با ۲۵ سال سابقه، در گفتگو با خبرنگار ما ریشه اصلی افزایش قیمت‌ها را نه در داخلی یا خارجی بودن محصول، که در وابستگی کامل مواد اولیه به واردات دانست و تأکید کرد: تا وقتی کاغذ از خارج، جوهر از هند، پلاستیک از چین و رنگ از فرانسه تأمین شود، قیمت تمام‌شده هیچ‌گاه کاهش نمی‌یابد.

این فعال صنفی که ترجیح داد نامش فاش نشود، در تولید فعلی را به «درخت کریسمس» تشبیه کرد و افزود: این محصولات فقط ظاهری زیبا دارند، اما ریشه‌ای در اقتصاد ایران ندارند؛ چون همه اجزایشان وارداتی است و هیچ ارزش افزوده داخلی در آنها دیده نمی‌شود.

وی با اشاره به گفتگوی خود با یک تولیدکننده، اعلام کرد: سود حاصل از واردات کالای آماده از چین، ۱۰ برابر سود تولید داخلی است و همین موضوع، تولیدکننده را از ساخت داخل ناامید کرده است.

این فروشنده باسابقه، راهکار اصلی را نه در نظارت قیمت، که در تأمین مواد اولیه از شرکت‌های دانش‌بنیان داخلی دانست و گفت: دولت باید با اعطای تسهیلات بانکی کم‌بهره، تخفیف مالیاتی و تسهیل واردات دستگاه‌های تولیدی، تولید داخل را برای کارخانه‌دار صرفه‌دار کند تا او از تولید داخلی دست نکشد.

وی نظارت بر بازار را بی‌اثر خواند و تصریح کرد: بازار رقابتی است و نظارت به تنهایی نمی‌تواند قیمت‌ها را کنترل کند؛ تا وقتی مواد اولیه خارجی باقی بماند، تورم نوشت‌افزار مهارنشدنی خواهد بود.

این فعال صنفی خواستار عزم جدی دولت برای بومی‌سازی زنجیره تأمین شد و هشدار داد: اگر این روند ادامه یابد، نه تنها قیمت‌ها کاهش نمی‌یابد، بلکه کیفیت نیز روزبه‌روز افت خواهد کرد و خانواده‌های کم‌درآمد، بیش از پیش از خرید لوازم‌تحریر محروم می‌شوند.

به گزارش خبرنگار فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «عصرهمدان»، این گرانی، نه یک بحران اقتصادی که زنگ خطری برای فروپاشی عدالت آموزشی است. وابستگی به کاغذ خارجی، کشور را در تنگنای ارزی اسیر کرده و هزینه را به گردن فقیرترین طبقه انداخته است.

توسعه تولید داخلی، از خمیر کاغذ تا خودکار، می‌تواند این وابستگی را بشکند. اگر امروز هزینه نکنیم، فردا نسلی بی‌سواد و ناامید خواهیم داشت که هزینه‌اش از هزاران دفتر گران‌تر خواهد بود.

انتهای خبر/