استاد موسسه کلامی احیاء تاکید کرد:
مبارزه با فساد، وظیفه شیعیان در عصر غیبت
استاد موسسه کلامی احیاء، با بیان اینکه یاری حضرت در زمان ظهور، نیازمند دغدغهمندی در عصر غیبت است، اصلاح فردی و اجتماعی، مبارزه با ظلم و آمادگی تخصصی را از الزامات منتظران واقعی برشمرد.
حجتالاسلام سجاد جمشیدی در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «عصرهمدان»، به مناسبت سالروز آغاز امامت حضرت بقیهالله الاعظم (عج)، با تبریک این ایام فرخنده به عموم شیعیان، به تبیین فلسفه وجودی امام معصوم در نظام آفرینش و همچنین وظایف خطیر منتظران در عصر غیبت پرداخت.
وی در ابتدا با استناد به روایت مشهور نبوی که فرمود: «لَوْ خَلَتِ الْأَرْضُ مِنَ الْحُجَّةِ لَسَاخَتْ بِأَهْلِهَا»، خاطرنشان کرد: زمین هرگز بدون حجت الهی نمانده و نمیماند، چه در دوران پیامبری و چه در عصر امامت. از همین رو، پس از شهادت امام حسن عسکری (ع) در سن ۲۸ سالگی به دست دژخیمان عباسی، بلافاصله فرزند گرامیشان حضرت مهدی (عج) عهدهدار منصب امامت و خلافت الهی شدند و سلسله حجتالهی تا امروز و تا روز قیامت ادامه یافته است.
این پژوهشگر حوزه کلام، با اشاره به طول عمر مبارک حضرت که اکنون به حدود ۱۲۰۰ سال میرسد، این طول عمر را ناشی از قدرت لایزال الهی دانست و تصریح کرد: غیبت حضرت هرگز به معنای غیبت فیزیکی یا عدم حضور ایشان در عالم نیست، بلکه به معنای «عدم ظهور» در جامعه بشری است.
جمشیدی در ادامه، تشبیه زیبای معصومین (ع) را مبنی بر اینکه «انتفاع مردم در عصر غیبت، همچون انتفاع از خورشید پشت ابر است» یادآور شد و افزود: گرچه چشم ظاهر، خورشید را پشت ابر نمیبیند، اما گرمای حیاتبخش و روشنایی آن، سراسر عالم را فرا میگیرد. وجود مقدس امام زمان (ع) نیز چنین است؛ ما او را نمیبینیم، اما به برکت او باران نازل میشود، روزی به بندگان میرسد و زمین و آسمان استوار میماند.
جمشیدی در بخش دیگری از سخنان خود به کلام خواجه نصیرالدین طوسی در کتاب «التجرید الاعتقاد» اشاره کرد که فرموده است: «وجود الامام لطف و تصرفه لطف آخر» و تأکید کرد که اصل وجود امام، لطف بزرگ الهی برای بشر است و دسترسی مستقیم به ایشان، لطفی مضاعف محسوب میشود.
وی از حاضران خواست تا با قرائت دعای عهد در هر صبح، دعای ندبه در روزهای جمعه و زیارت آل یاسین، ارتباط قلبی و معنوی خود را با حضرت حفظ کنند و هرگز ایشان را فراموش نکنند.
این استاد کلامی در ادامه، وظایف شیعیان در قبال امام غایب را به چند محور اساسی تفکیک کرد: نخست، شناخت جایگاه رفیع امامت که نه یک منصب تشریفاتی، بلکه رکن و قوام عالم هستی است. دوم، دغدغهمندی و آمادگی دائمی؛ چراکه آنکه در زمان غیبت به فکر یاری دین و امام خویش نباشد، در زمان ظهور نیز سربازی شایسته نخواهد بود. سوم، خودسازی و دگرسازی؛ منتظر واقعی باید با اصلاح اخلاق، رفتار و گفتار خود، زمینهساز ظهور باشد و دیگران را نیز به صراط مستقیم دعوت کند. چهارم، مبارزه با ظلم و فساد که از مصادیق بارز انتظار فعال است.
انتهای خبر/
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!