به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «عصرهمدان»، صبح امروز پدر شهیده زینب ملکی‌زاده، دانش‌آموز کلاس چهارم دبستان شجره طیبه میناب،  در جمع خبرنگاران، در روایتی تلخ از صبح روز حمله به مدرسه میناب، گفت: ساعت حدود ۱۱:۲۰ بود که صدای انفجار وحشتناکی آمد. من در ترافیک بودم و هیچ‌گاه فکر نمی‌کردم هدف مدرسه دخترم باشد. نیم ساعت بعد، وقتی همسرم با حالتی مضطرب از زینب پرسید، تازه متوجه شدم دود سیاه ستونی که از دور می‌دیدم، بالای همان مدرسه است.

وی افزود: با روزه و گرمای طاقت‌فرسای جنوب، ماشین را کنار بلوار پارک کردم و پیاده به سمت مدرسه دویدم. اما از شدت ضعف و تشنگی، وسط راه روی بلوار نشستم تا نفسی تازه کنم. یک موتورسوار مرا به مدرسه رساند. وقتی وارد شدم، طبقه دوم را ندیدم؛ کلاس زینب کاملاً تخریب شده بود و سقف و کف ساختمان شکافته شده بود و زمین تا عمق پنج متر دهان باز کرده بود.

پدر شهیده زینب مکی‌زاده با اشاره به صحنه‌های دلخراش ادامه داد: تیکه‌تیکه شدن اجساد را که در فیلم‌های عاشورایی دیده بودم، اینجا با چشم خودم دیدم. انگشت‌های کوچک و نحیف، دست‌های جدا شده از مچ، سرهای جدا از تنه، و جوارح داخلی آغشته به خاک و خون بر زمین ریخته بود. من حدود بیست‌وپنجمین نفری بودم که وارد حیاط شدم و در مرکز فاجعه قرار گرفتم.

او درباره پیدا کردن کیف دخترش گفت: در میان آوار، کیف زینب را پیدا کردم؛ سالم. روی کتاب داخل کیف، برچسب نامش بود. این کیف برای من قوت قلب شد، اما ۳۰ ساعت تمام از زینب بی‌خبر بودم تا اینکه پنجاه‌و‌دومین پیکر بیرون‌آمده از زیر آوار، توسط مادرش در سردخانه شناسایی شد. من خودم نتوانستم او را بشناسم؛ همه دانش‌آموزان بدون استثنا سوخته بودند.

این پدر شهید با اشاره به باقی‌مانده‌های لباس و مقنعه سوخته و خون‌آلود دخترش تصریح کرد: زینب ۹ سال و چهار ماه داشت. کودکی که جز بازی و درس چیزی نمی‌دانست. این آثار، جنایت آمریکا و رژیم صهیونیستی را فریاد می‌زند. من از کسانی که در داخل با عناوین آزادی‌خواهی به دشمن دل بسته‌اند، می‌خواهم این صحنه‌ها را ببینند؛ این همان آزادی و حقوق بشری است که مدعیانش می‌خواهند.

انتهای خبر/